Slovenië, week 1

Vrijdag, 23-5 -2025

bewolkt, 15 graden, 483 km

Gistermiddag heb ik de camper enigszins gepakt en de laatste boodschappen gedaan. Gisteravond Sil nog haar spullen erbij en dan de overburen even gedag zeggen. Zij letten tenslotte op ons huis, terwijl wij vertrokken zijn. Ook hebben we van hen een prachtig boek gekregen met de mooiste motor routes in Europa. Maar dan is de tijd toch echt aangebroken om te vertrekken. Op een vrijdag ochtend op de rondweg van Eindhoven is geen optie en dus pakken we de route Uden, Haps en daar de A76 op.Via de A57 worden we naar het Ruhrgebied gevoerd om aansluiting te maken met de A3. Deze gaat helemaal naar het zuiden van Duitsland, tot aan Oostenrijk. Maar helaas hier begint het verkeers geouwehoer al. Gelukkig zien we het op tijd en rijden we de afslag voorbij. Dan nog maar eens proberen bij Düsseldorf over de A44. Dit gaat beter, maar ook hier komen we weer op een file gereden. Om 12.00 uur hebben we nog geen 200 km gereden. We hobbelen van de ene file naar de andere en het enig voordeel is, dat het verbruik gunstig is. Rond half 5 zijn we het beu en Sil heeft een mooi plekje gevonden bij een wijnboer in Sommerhausen, net onder Wurzburg aan rivier de Main,. Voor € 10,00 mogen we blijven logeren tussen de wjnranken, stroom en water niet inbegrepen. We hebben vanuit Nederland geen bier meegenomen, aangezien ze dat hier genoeg hebben en ook zeker wel smaakvol. Aan de andere kant van de Main ligt Winterhausen, hoe toevallig, en daar vinden we een dranken groothandelaar. Heel veel soorten regio bier. Hier heeft elk dorp zijn eigen natje en droogje lijkt het wel. Ik zoek toch liever iets bekends en vind een Fransiscaner een goede keus. Voor € 7,08 heb ik 6 halve liters, inclusief statiegeld. Dat zul je bij ons nergens tegenkomen. We steken de brug over en zetten de camper met aanhanger helemaal achter op de laatste plaatsen. Hier heb ik veel manoeuvreer mogelijkheid en geen last van de vele honden. Er staan reeds 8 mede camperaars.Als je een wandeling door de straat maakt, kun je bij de boer flessen wijn kopen en die brengen ze dan naar je camper toe. Dat betekent dus dat de verkoop verwachting goed is en je niet voor 1 flesje aan komt lopen. Als ik mijn drone de lucht in wil sturen, werkt de app niet en dus geen lucht overzicht van onze slaapplaats. ^[e-38][e-38]*()*^%$%. Na wat speuren op internet blijken DJI (Chinese drone producent) en Google (Amerikaanse provider), samen een onenigheid te hebben, waardoor de app door Google verwijderd is. Er zou een andere optie zijn, maar dat lukt me niet. Morgen eerst naar München naar een DJI store. We zijn vanmorgen niet helemaal fit vertrokken. Mijn collega’s hoesten en proesten al de hele week en ik denk dat ik dat mee naar huis heb genomen. Sil is erg duizelig en moe en ik moet veel niezen en heb een loopneus. We warmen een prakje op en Sil ligt om 18.00 uur in het mandje en ik zelf om 19.30 uur. Tot morgen

Zaterdag, 24-5-2025

zonnig, wolkenloos, 16 graden, 962 km

Na een goede en vaste nachtrust, beginnen we de dag met 2 paracetamols. We vertrekken weer naar de A3 en beginnen de dag weer met goede moed....... niet heel veel verder een Baustelle en sluiten we weer achteraan in de rij. Dit keer is een gestrande vrachtwagen de oorzaak van de verkeerschaos. Na 1,5 uur hebben we 60 km afgelegd. We bereiken uiteindelijk toch München en nu is het een kunst om in het centrum een parkeerplek te vinden met een aanhanger. We passen en meten en moeten heir en daar weer terugzetten, maar we komen toch 4 lege parkeer plekken tegen, waar we dankbaar gebruik van maken. Dan het volgende probleem. De winkelpromenade heeft diverse etages en we moeten even zoeken naar de juiste plaats. Als we die gevonden hebben, moeten we even op onze beurt wachten en daarna even geduld voor de persoon met de juiste kennis. Als we ons probleem hebben uitgelegd kijken ze ons vreemd aan en begint de man op Sil d'r telefoon wat vlug met zijn vinger en duim te bewegen. Enkele minuten later is het geregeld en vraagt hij zich waarschijnlijk af of we daarvoor vanuit Nederland naar München zijn gekomen ??Komen we aan het volgende probleem........... de uitgang van deze Shop-Arena te vinden. Nu weet ik weer waarom ik zo'n hekel aan shoppen heb. We hebben dan wel weer een voordeel, aangezien de parkeer tijd zo kort is dat we gratis van de parking af mogen. De navigatie geeft 84 minuten vertraging aan i.v.m. files…. We vragen om een andere weg en met een omweg zonder problemen rijden we eerst München uit via het zuiden, om vervolgens weer over de ring naar het noorden te rijden. We sluiten aan op de A94 naar het oosten en hier gaat het gas er op. Het is totaal niet druk en kunnen we goed doorrijden tot aan de Oostenrijkse grens. Het is door al het gedoe al 15.30 uur en gaan we een slaap plaats zoeken. Deze vinden we op camping Pramet, bij een meer. Als we voor de slagboom staan, is het allemaal niet zo duidelijk. Een ouder vrouwtje komt aangelopen en zegt dat we via internet moeten reserveren. Boven aan de weg staat een bord. Het is hier 1 auto breed en dus achteruit de 10% helling op. Als ik hiermee bezig ben, verschijnt er net een huisvrouwtje met haar gezinsbolide. Als ze de aanhanger op haar af ziet komen, kiest ze eieren voor haar geld en rijd vlug weg. Het is niet helemaal duidelijk en we bellen het mobiele nummer op het bord. We krijgen uitleg en als volgens hun site onze creditcard niet goed is, hoeft het voor ons niet meer. Het oude vrouwtje vond het allemaal te lang duren en komt eens poolshoogte nemen. Ze zal het wel even regelen en de eigenaresse bellen. We bedanken voor de moeite, maar passen hiervoor. We draaien om en gaan 13 kilometer verderop op een Park4night locatie staan. Dit is bij een kleine ski piste in Eberschwang, maar we vermoeden dat het daar nu niet erg druk zal zijn. Bij aankomst blijken we gelijk te hebben en staan we alleen open deze rustige plek in het zonnetje. Ik ga meteen kijken of de drone goed werkt en de man in München heeft goed werk verricht. Ondertussen heeft Sil wat te eten opgewarmd en nadat we dat weggewerkt hebben spelen we nog een spelletje Skibo. Dan kruipen we er wederom vroeg in, morgenvroeg misschien wat fitter.

Zondag, 25-5-2025

bewolkt, 11 graden, 1273 km

Na weer een vaste geslapen nacht, worden we om 07.30 uur wakker. We worden begroet door een rood hoofdig vogeltje. Het gaat met beide weer wat beter, dus gaan met die banaan. Het is niet ver naar de A8 en vandaar afgaat het weer vlug door naar het zuiden. Eerst nog wel even een vignet gekocht om gedonder te voorkomen. Het was een week of een maand, dus dan maar een maand gekocht. Het is zondag en dus heel weinig verkeer op straat. Deze snelweg voert door het Spital en hier krijgen we te maken met heel veel tunneltjes. Op sommige stukken moet je in Oostenrijk toch weer tol betalen, ook al heb je een vignet. Via Graz gaan we richting Slovenië en hoe verder we richting de grens komen, hoe meer lelijk kijkende wolken verdwijnen. Bij de grens moeten we wederom een vignet kopen van€ 64,10. Dat betekent dat we tot nu toch nog € 12,40 € 7,00 € 11,50 € 64,10 = € 95,00 hebben betaald aan tol.Het is nu naar Maribor niet meer ver en hier rijden we rond 14.00 uur dan ook al de camping Kakec op.

We wilden eerst nog wat bier gaan scoren, maar hier zijn de supermarkten op zondag gesloten. Eindelijk een land in de Europese Unie wat cultuur belangrijker vindt dan geld. Benieuwd hoelang ze dat gaan volhouden. Op de receptie is niemand en het mobiele nummer zorgt ervoor dat we de laatste plek krijgen voor niet gereserveerde personen. We zetten alles op z'n plek en gaan zo meteen even iets eten, dan douchen en vervolgens gaan we een kijkje in de stad nemen. We doen het even rustig aan.....?

We gaan met de bus naar het centrum. Terwijl we bij het bushokje zitten te wachten, komt er een jochie van een jaar of 5 / 6, de berg af gevlogen op zijn MTB. Moeders volgt er 100 meter achter. Hij wil iets met zijn rechterhand doen en zijn stuur slaat heen en weer op de stoep met grit. Hij grijpt deze weer vast en probeert het een seconde later nog eens.... het stuur slaat wederom en deze keer is hij te laat. Het fietsje met berijder beland op de bodem en hij glijdt nog net tot aan het bushokje. We zitten eerste rang en zien de blote beentjes en armpjes zich ontdoen van het tedere velletje....Een helmpje op, maar verder geen bescherming. Hij bijt op z'n tanden terwijl een rode vloeistof zich meester maakt op de schaaf plekken... ? Hij laat geen kik en als moeders arriveert en er uiteindelijk een foto van de schade gemaakt wordt, kan er zelfs nog een lach vanaf, de bikkel. Pa is onderweg om hem op te halen. We komen aan in het centrum en stappen uit bij het centrale plein. Het Plague Column domineert het centrale plein van Maribor. Hier werd in 1680 voor het eerst een zuil opgericht door gelovige stadsbewoners aan het einde van de pestepidemie die het leven kostte aan een derde van de bevolking. De oorspronkelijke zuil dateert van 1681, maar werd in 1743 vervangen door dit barokke meesterwerk van de Duitse beeldhouwer Joseph Straub. Boven op de witte marmeren zuil staat een verguld standbeeld van de Maagd Maria. Bij de sokkel wordt de zuil omringd door 6 heiligen. We lopen verder door de authentieke straatjes en komen bij de kathedraal uit. De kathedraal van Maribor, gewijd aan Johannes de Doper, is een rooms-katholieke kathedraal in de stad Maribor, in het noordoosten van Slovenië. De kerk is de zetel van het rooms-katholieke aartsbisdom Maribor en de parochiekerk van de parochie van Maribor-St. Johannes de Doper. Het romaanse hoofdschip van de kathedraal dateert uit de late 12e eeuw. Later zijn de gotische kruisgewelven, het grote koor en twee zijschepen toegevoegd. Nog later werden ook de kapel van Sint Franciscus Xaverius en de kapel van het Heilige Kruis toegevoegd, in barokke stijl.

We staan om 16.20 uur aan de deur en volgens het bordje op de deur sluiten ze om 16.00 uur....... hebben wij weer ?. Gelukkig drink ik geen wijn...? In Maribor kan je de oudste wijnrank ter wereld vinden. The Guinness Book of Records heeft dit ook bevestigd. Er wordt gezegd dat de wijnrank meer dan 400 jaar oud is en in die tijd nogal wat flessen Sloveense wijn heeft voortgebracht. Stukken van de wijnrank zijn als cadeau geschonken aan hoogwaardigheidsbekleders die Slovenië bezochten In het gebouw vind je ook een wijnmuseum en proeverijkamer. Je kan de wijnkelder (één van de grootste in Europa) uit 1844 bezoeken en je er een weg banen tussen de vaten en de met spinnenwebben bedekte wijnflessen. De wijnkelder is ruim anderhalve kilometer lang en loopt onder het stadscentrum van de stad. Stukken van de wijnrank zijn als cadeau geschonken aan hoogwaardigheidsbekleders die Slovenië bezochten.

We lopen langs rivier de Drau, die door de stad heen loopt en zien de oude brug, veel zwanen, Judgement Tower, toevallig een terrasje, heel veel mensen, toevallig nog een terrasje. Ook een vijftal stoere jongens, eentje staat popie-jopie te doen bij de zwanen met jongkies. Als meneer te dichtbij komt en papa zwaan vliegt op, valt hij bijna over zijn eigen voeten bij het terug uit deinzen.... We hebben Maribor vlug gezien en heeft ons niet meer te bieden. De zuil boven op de berg doen we van de week wel op 2 wielen. Aangezien we te lang moeten wachten op de bus, lopen we de 5,2 km terug. We hebben tenslotte ook al 2 dagen op onze kont gezeten op de heenreis. Onderweg komen we langs een kazerne en ze hebben deze zelfs genoemd naar Rambo....? Of betekent OBRAMBO iets anders ?? Terug op de camping betalen we voor de nacht en besluiten om morgen door te gaan. Vandaag toch nog 10,35 km gelopen.

Maandag, 26-5-2025

bewolkt, zonnetje achter de wolken, 23 graden, 1316 km

We willen vandaag niet ver, maar we hebben van Limburgse vrienden gehoord dat het dorpje Ptuj erg mooi moet zijn. Tevens is dat maar een dertigtal kilometers verwijderd en kunnen we het rustig aan doen.

We legen het toilet en vullen wat water aan, om vervolgens bij het aankoppelen van de aanhanger net wat takken tegen de zijkant van de bus aan hoor krassen. Sil roept al, maar te laat. De moderne kunst staat er op. Het is maar licht, dus kan er waarschijnlijk wel afgepoetst worden. Bij de Liddl gaan we inkopen doen en dan is het tijd voor de grote reis. Als we dichterbij komen, zien we borden staan van Thermee Ptuj en daar gaan we even kijken, maar het is niet meer als een zwembad met helend water........ en veel luide kinderen. De bij behorende camping kost€ 37,00 en heeft niet veel positieve reviews. We gaan door naar ons eigenlijke doel: Camper Stop Zabovci. Dit is aan een groot meer en zeker geen drukte.

Bij aankomst, hebben we ook hier de laatste plek ter beschikking. Je moet tegenwoordig vroeg stoppen om een plekje te bemachtigen. We vinden de overgebleven plaats net niet zo goed als de andere, maar er is niemand die wil wisselen........ We willen hier wat langer blijven om wat tot rust te komen en Ptuj is ook maar 5 km hier vandaan. Ook hebben we vanaf hier een motorrit gepland. We doen niet veel meer als dronen, wat foto's maken, dagboek en polarsteps aanvullen, foto's overzetten en luieren. We kunnen het wel als we willen.........

Dinsdag, 27-5-2025

zonnetje achter de wolken, 23 graden, 167 motor km's

Vandaag onze 1e motorrit. Ik ben al om.07.15 uur wakker, maar moet nog even blijven liggen van Sil. Kwartiertje later alsnog eruit. Ik hoorde al wat kampeerders vertrekken en ik wil een ander plekje, zodat we makkelijker met de motoren weg kunnen. Gisteren stond alles al vol, maar er zijn nog een motorrijder, een Pool en een Duitser die zich daarna nog een plekje hebben toegeëigend. Na het ontbijt alles in orde maken en dan kunnen we gaan. Verdomd dat het niet waar is..... ? de Kawa start niet..... ? De startkabels bieden geen hulp en dus wordt het een duwtje met behulp van een Duitse pensionada kampeerder.

We moeten de eerste kilometers door de dagelijkse verkeerstrauma om op onze plek te komen. Zuidwest van Maribor ligt een natuurgebied waar we kunnen gaan wandelen. De Bistriški Vintgarkloof is een bijzonder interessant wandel- en leerpad, aantrekkelijk vanwege de schilderachtige omgeving, de verscheidenheid aan rotsen en enkele zeldzame plantensoorten. Het gaat verder en zitten parallel aan de snelweg op de N2. Met stijgingen van 10- 12-15 en 18 procent is het prachtig rijden. We duiken de bergen in en nemen een klein weggetje, de 701. Het percentage weet ik niet, maar het is kilometers lang recht naar boven. Alleen maar bochten, bochten en bochten. De rechte stukken zijn niet langer dan 50 meter. Boven aangekomen, bestellen we een koffie en een tosti en kijken naar een Engelsman die zijn Tsjechische huurauto tegen een muurtje rijdt en er moedeloos naar staat te kijken, onder toeziend oog van zijn vrouw. In het noordoosten van Slovenië tussen de steden Velenje [e-38] Maribor in het Pohorje-gebergte is het dorp Rogla gelegen. Dit kleine dorpje, met slechts 9 permanente inwoners in 2023, heeft tal van sportfaciliteiten. Daarnaast heeft Rogla met de boomtop wandeling sinds september 2019, een indrukwekkende bezienswaardigheid bijgekregen. Je kan er wandelen tussen de boomtoppen in de bossen van het Pohorje gebergte rond de toppen van de 1517 meter hoge berg Rogla. De wandeling over de loopbrug die tot 20 meter boven de grond staat is in totaal iets meer dan 1 kilometer lang. Op de 37 meter hoge uitkijktoren heb je een prachtig uitzicht op de bossen en het gebergte. Vanaf juni 2020 kan je vanaf de top van de toren een 60 meter glijbaan afglijden. Door de talrijke informatieborden kom je meer te weten over dieren en planten in de regio leven. We schieten diverse foto's en maken enkele filmpjes, voordat het einde van het pad weer in zicht is. Zoals altijd gaat het bij ons anders als bij anderen..... ? Terwijl iedereen dezelfde weg terugneemt, vervolgen wij de 701. Dit vooral omdat de weg omhoog nat was en we minimale regen hebben gehad. Een kilometertje of 5/6 gaat het goed. Lekker droog asfalt en een warm zonnetje aan de andere kant van de berg. Maar dan gaat het asfalt over in gravel en zand.....? We zijn wel wat gewend en hobbelen zeer geconcentreerd, langzaam de steile helling af. Volgens de bordjes duurt het 15.5 km, maar na 8000 rustige meters zien we onderaan in een dorp het vertrouwde wegdek. We komen op de zeer mooie en toeristische N1 en gaan richting Maribor. Zoals eerder verteld doen we de Piramide op 2 wielen. Bij aankomst kun je dus niet helemaal motorisch naar boven en moet de benenwagen ingeschakeld worden. Sil past en dus ga ik alleen de lange warme weg naar boven. Onderweg zie ik een paadje langs de wijnranken......... ? Het is zeker korter, maar steil naar boven.... klauterend over grote stenen, wordt een aanslag gepleegd op mijn been spieren. Hijgend kom ik boven, maar laat dit aan niemand merken natuurlijk......?. Piramida (386 m) is een heuvel in Maribor . Op de piramide bevindt zich een kapel, waaronder zich een wijngaard bevindt . Het is ook een picknickplaats vanwaar wandelaars Maribor kunnen overzien. De klim naar de top duurt 15 tot 30 minuten. Tot 1784 stond op de heuvel het Mariborse bovenkasteel , Marchpurg of Marburg. De eerste vermelding dateert uit 1164, in de 12e eeuw. Vertaald betekent Marburg kasteel in de marken of grenskasteel. Ze bouwden het om zichzelf te beschermen tegen de Hongaren, die op dat moment hun gebieden aanvielen. In 1528 brandde het kasteel af. We krijgen best wel honger en willen de stad uit. We rijden noordelijk Maribor uit. Via Lenart rijden we oostelijk om vervolgens de mooie 433 en 229 te volgen naar het zuiden. Ik krijg ruzie met de navigatie, want ik doe al 10 km niet wat ze zegt. Buiten Lenart rijden we een pizzeria voorbij en onze magen krijsen heel de buurt bij elkaar, want ze willen gevuld worden. We draaien en nemen plaats bij pizzeria Agata. We hebben de magen stil gekregen en gaan verder. We komen voldaan terug op onze stek en tot onze verbazing zijn er maar 3 campers, waaronder de onze. Eerst een welverdiende pint en witte wijn, na deze leuke 167 km's. Daarna douchen en nagenieten van de dag, tijdens de ondergaande zon.

Woensdag, 28-5-2025

zonnetje achter de wolken, 23 graden, 19 motor km's

De dag begint stralend. De warmte van de zon staat op ons mobiele huis, maar we slapen toch lekker effe uit. Op ons dooie gemak opstaan, ontbijtje, riolering reinigen en daarna kunnen we op pad. Ons doel vandaag is Ptuj en we beginnen op het kasteel. Het ligt erg mooi boven de stad en binnen straalt het bling, bling er niet zo heel veel vanaf. Niet dat het voor die tijd geen overbodige rijkelui luxe was. Het is gelukkig niet druk en in de gebouwen lekker koel. Het kasteel van Ptuj is één van de grootste kastelen van Slovenië, de thuisbasis van de indrukwekkende tentoonstellingen van het Regionaal Museum Ptuj-Ormož: van instrumenten en wapens tot traditionele maskers en opvallende wandtapijten. Ptuji Castle biedt ook een perfect uitzicht op de stenen daken en geplaveide straten van de oudste stad van Slovenië. De kasteelheuvel van Ptuj, die weidse uitzichten biedt, werd al in het Neolithicum, vanaf het 5e millennium voor Christus, bewoond. In het oude Poetovio bevonden zich belangrijke openbare gebouwen op de heuvel en in de vroege middeleeuwen werd het gebied gebruikt als begraafplaats. Vervolgens gaan we naar het dorp en beginnen met iets kouds. Ik kon er niet meer omheen.....Een hele grote lekkere ijscoupe wordt er naar ons tafeltje gebracht. Daarna door de Alt Stad. We zien het Sloveense plein (Slovenski trg), zonder twijfel het meest fotogenieke plein van de stad.Het kleine charmante plein ligt bezaaid met enkele bezienswaardigheden. Zo zie je het 5 meter hoge marmeren Orpheus monument die hoogstwaarschijnlijk ter ere van het overlijden van voormalige burgemeester Valerius Verus, die leefde in de 2de eeuw na Christus, werd opgetrokken. In de middeleeuwen werd het monument gebruikt als schandpaal.`

Achter het Orpheus monument zie je Mestni stolp, de stadstoren van Ptuj. Aan de andere kant van het plein ligt het toeristische informatiepunt van Ptuj. Vanop de verdedigingsmuur van het kasteel van Ptuj zie je de prachtige barokke bordeaux kleurige ui koepel. En oplettende kijker zal opmerken dat de toren slechts aan 3 zijden een klok heeft. Burgers besloten indertijd om uit protest geen klok aan de muur tegenover het kasteel te hangen, toen de kasteelheren weigerden hun deel van de investering te betalen. Sinds de 17de eeuw gebruikt de Kerk de stadstoren als parochie toren. Het stadsplein (Mestni trg) is het meest bezochte plein onder de lokale bevolking. Het plein is omringd door wondermooie gebouwen, gedomineerd door het stadhuis. In het midden van het plein staat het standbeeld Sveti Florijan, die Ptuj beschermt tegen branden. Op het terras van de koffiebar Evropa Ptuj kan je genieten van een verfrissend drankje terwijl je geniet van de prachtige muurgevels. St Joriskerk, De belangrijkste parochiekerk van Ptuj heeft een mooi interieur met het opvallende 3 vleugelaltaar, een koorbank uit de 15de eeuw en het statuut van de patroonheilige Saint George die een draak verslaat. De kerk uit de 12de eeuw werd meerdere keren uitgebreid waardoor een eclectische mix van stijlen ontstond, waarbij gotische en barokke elementen de boventoon voerden. En natuurlijk de vele pittoreske steegjes mogen we niet vergeten, die het stadje mede maken tot wat het is. Het is voor nu genoeg geweest en we keren terug naar de camperplek. Met motorkleding aan is het ook wel erg warm. Beetje voorbereiden voor morgen. Lang genoeg gestaan, we vertrekken weer.

Donderdag, 29-5-2025

zonnig, 21 graden, 1452 km

We ontwaken met een stralende zon op het dak en horen kinderen spelen. Blijkbaar zijn er gisteravond nog meer mensen aangekomen en we hebben er niks van gemerkt. Douchen, ontbijten en dan gaan we...... D.w.z. we proberen het. Betalen is nog een hele opgave hier. Ik denk dat ze per se cash willen. De bankpas en de credit zeggen "computor says NO". Dat wordt dus veel bij elkaar schrapen. Van de week bij de bank alleen maar biljetten van 100 euro gekregen, maar zelfs € 50,00 biljetten slikt deze automaat niet in. We plunderen ons klein geld portemonneetje en de slagboom gaat gelukkig toch open. We rijden de kortste en snelste route naar Celje voor een bezoek aan het kasteel aldaar. Dat betekent dus de snelweg A1. De weg vanaf Celje naar het kasteel toe gaat behoorlijk steil en is ook erg smal, maar het lukt ons en gelukkig is er boven genoeg ruimte om ook de aanhanger te parkeren. Het lijkt wel een plaatje van Walt Disney. Gelukkig is het niet druk en kunnen we foto's maken zonder publiek erop. De vroegste schriftelijke verwijzing naar het oude kasteel van Celje dateert uit 1323. Het oorspronkelijke ontwerp omvatte alleen een romaans paleis en muren. Het kreeg zijn huidige omvang en uiterlijk door de graven van Celje, de beroemdste en meest opmerkelijke adellijke dynastie in wat nu Slovenië is. Hun heerschappij en macht duurden lang en hadden een grote invloed op het politieke lot van de Midden-Europese regio. De eerste graaf van Celje, die met zijn vrouw en vier kinderen het oude kasteel van Celje betrok, was Friderik I. Na zijn intrek begon hij het kasteel te renoveren tot een comfortabelere woonruimte. In de volgende decennia breidden ze het gordijn uit tot de oostelijke binnen afdeling, terwijl de vier verdiepingen tellende uitkijktoren (Friderik's Tower) de belangrijkste verdedigende rol op zich nam.

Nadat de prins en prinses het sprookjesachtige onderkomen achter hen hebben gelaten, zoeken we eerst een Lidll op voor wat inkopen te doen. Dan gaat het via de snelweg, maar ook de laatste 28 km via een mooie route door de bergen. In Ljubno hebben we een pareltje gevonden aan rivier Savinja. Hopelijk is het constante water geluid geen oorzaak voor constant wc-bezoek. Kamp Na Otoku heeft zeer vriendelijke eigenaren, die 10% korting hadden gegeven als we Ducati ‘s op de aanhanger hadden staan. Maar volgens mij had hij dat al gezien......