Marokko 2024, deel 5, week 4, Agadir - kust - Essa

Dinsdag, 5-11-2024 zonnig, wolkeloos, 31 graden Vandaag worden we rondgeleid in het Nationaal park Souss-Massa door Ibrahim. Om 9.00 uur gaan we met enkele taxi's naar ons beginpunt. Vanaf daar lopend langs rivier Oued Massa. Souss-Massa Nationaal Park ligt langs de kust in het zuidwestelijke deel van Marokko. Het park heeft een oppervlakte van 131 vierkante mijl (338 vierkante kilometer). De estuaria Oued Souss en Oued Massa bevinden zich aan weerszijden van het park. Samen dienen ze als bron voor de naam van het nationale park. Oued Souss ligt aan de noordkant van de parkgrenzen. Naast deze twee essentiële waterbronnen bestaat het park uit graslandsteppen, zandduinen, zandstranden en wetlands. De zuidkant van het park lijkt de voorkeurshabitat te zijn van de endemische noordelijke kale ibis. Deze zelfde graslanden, wetlands, estuaria en met gras begroeide duinen creëren een gerenommeerd leefgebied voor een grote verscheidenheid aan broedende en trekvogels in het park. Naast de vele vogelsoorten herbergt het park ook een verscheidenheid aan andere dieren in het wild. Enkele van de populaire dieren in het wild zijn de Afrikaanse wilde kat, de rode vos, de egel, de luipaardhagedis en de wezel. Op de camping zien we waar de Europese mens overwintert en in dit park kijken waar onze vogels zich aan de kou onttrekken. We zien niet echt iets bijzonders en de Zuid Afrikaanse dieren zitten aan de andere kant van het park. Dat is lopend net iets te ver. Maar al bij al is deze wandeling niet verkeerd. Het gaat verder en verder en de temperatuur stijgt tot aan de 31 graden. We hebben ergens onder een boompje wat zelf mee gebracht water genuttigd en gaan volgens de gids naar een restaurant voor wat fris, thee of koffie. De afstand zou 4 kilometer zijn, maar dat is zeker niet zo. Naarmate het warmer wordt, willen de meeste toch ook wel de eindstreep zien.......... en die zien we ook........ boven op een berg...... Die berg op moet dan ook nog door het losse zand. Wij vinden dit al een zwaar traject, wat moeten Jan en Luc met hun ongemakken dan wel niet voelen? Boven aangekomen, vlug allemaal in de schaduw en laat dan het koude sap maar komen. Terwijl sommigen ook nog teruglopen via het strand, verkiezen wij de taxi...........We gaan in rap tempo terug naar de camping en kleden ons om voor een duik in de Atlantische Oceaan. Niet veel later komen er nog meer mensen de zandberg naar beneden geklost en komen over het strand verkoeling zoeken in het golvende water. Oudere mensen worden weer kind en worden bespeeld door de kracht van moedertje natuur. Keer op keer word je weer teruggegooid naar het strand, maar we houden vol en geven pas op als de golven een terugtrekkende kracht gaan vertonen. De onderliggende golfjes rollen op het zand en laten zien dat er een verandering van de oceaan aan het aankomen is. Ook worden de golven groter en sterker, terwijl de vloed aan het opkomen is. We hebben genoeg gespeeld en gaan weer terug voor een gezamenlijke groepsdouche. 's s' Middags komt er een mannetje om een zonnescherm te verkopen. Het is voor aan de luifel en wordt met de hand op maat gemaakt. Voor € 125,00 krijgen we een doek van hem, maar we dingen af naar € 110,00, deal. Wordt morgen afgeleverd. Thijs had zo'n last van zijn linkse been gekregen, dat hij hiervoor vanmorgen met Hanna naar het ziekenhuis is gegaan. Het is 16.00 uur geworden en Michael en Henk hebben een muziek bingo georganiseerd. Wij hebben dit nog nooit gedaan, dus zijn erg benieuwd. Het is een gezellige middag en helemaal als ik de eerste bingo heb. Je moet een liedje in het midden komen zingen als je een foute bingo hebt, dus de spanning is om te snijden. Gelukkig kan ik de prijs in ontvangst nemen en direct overdragen aan Sil........ Net voordat het is afgelopen, komen Thijs en Hanna terug met het goede bericht dat geen trombose blijkt te zijn, maar een ontsteking van de spieren, van een oude wond. Morgen gaan ze nog wel terug voor de zekerheid voor een onderzoek in een prive kliniek. Ons avondeten bestaat uit een pizza en salade uit het restaurant op de camping. Niet echt een wonder van de plaatselijke kok, maar we hebben ook wel eens slechter gehad. De salade mag er dan weer wel zijn. Altijd een risico met het water wat er gebruikt wordt om de groenten te wassen. Wat later gaan we Mexican Train spelen bij Joop en Jannie in de camper. Proost.

Woensdag, 6-11-2024 zonnig, wolkeloos, 37 graden, 4512 km We mogen vandaag uitslapen, want de reisdag van vandaag is niet ver. Het is dan wel een korte route, maar ook een drukke over de rondweg van Agadir en dat betekent in Marokko dat je je ogen goed de kost moet geven. Als we nog op bed liggen, komt onze schaduwzeilmaker al aan de deur met onze nieuwe aanwinst. We passen en checken alles voordat we overgaan tot betaling. Alles is in orde en we zijn dik tevreden. We gaan nog even naar zee voor een duik in het frisse water. We gaan niet ver, want de golven zijn hoger dan gisteren en ook sterker. Dan gaan we toch op pad na de gedane werkzaamheden omtrent toilet en vuil water. Joop rijdt vandaag voorop en we gaan toch weer de krappe straatjes van Sidi Ouassay door zonder schade. Als we dan toch de N1 op draaien, is het een saai stuk tot aan Agadir. Bij de grote Carrefour draaien we de parkeerplaats op en zien een leger van Europese campers staan die allemaal uit zijn op een nieuwe voorraad alcohol. Wij hebben nog maar net toe kunnen komen met wat we hebben. We zijn weer gered....... Vanaf de Carrefour is het nog een uurtje voordat we aankomen op onze locatie voor de aankomende 3 dagen. Camping Atlantica Park is een plek waar veel Europeanen overwinteren en is dan ook ingericht naar onze maat staven. Veel Fransen, maar zeker ook nog andere buitenlanders hier. We krijgen een plekje toegewezen en settelen ons tussen de rest. Ook hier komen er weer diverse mannen voor reparaties, schilderingen, schaduw doeken en nog veel meer. Michael en Herman laten beide een schade repareren en zo staat er later een man op een trapje een luifel te spuiten. Bij ons komen ze om de koplampen te reinigen, zodat ze niet zo dof zijn. Ik bedank, want de prijs van € 50,00 is veel te hoog en ik heb geen zin om te discussiëren. Vanavond ga ik mijn bestanden van de diverse SD-kaartjes overzetten en wat aan het dagboek werken. Als ik dan bezig ben met mijn Insta360, gooi ik per ongeluk foto en video weg van de afgelopen 6 dagen....... %^[e-38][e-38](*[e-38]^[e-38]%^[e-38]*^*(*[e-38]^%$[e-38]%^[e-38]*) en nog heel veel onvriendelijke woorden meer.

Donderdag, 7-11-2024 zonnig, wolkeloos, 32 graden We gaan vandaag naar de stad Agadir. Om 09.00 uur staan er 3 taxibusjes klaar, die ons naar Agadir Oufella brengen. De Kashba van Agadir, Agadir Oufella of Agadir Oufla is een fort en historisch monument in de oude stad Agadir (Marokko), waarvan een groot deel werd beschadigd door de aardbeving in 1960. Het fort ligt op de top van een berg op meer dan 236 meter van de zee, ten noorden van Agadir in de buurt van de huidige haven. Het woord "agadir" betekent "fort" in het Amazigh (in het verlengde daarvan verwijst het meestal naar versterkte graanschuren), en het woord "Oufella" betekent gewoon "boven". Agadir Oufella betekent dus "het fort van bovenaf". We hebben hier een prachtig uitzicht over de oceaan, de haven en de stad. Ook kun je jezelf laten verleiden tot een ritje op een kameel of een kadootje van een kraam. Na een half uurtje gaan we weer.Na een kop koffie ergens in een restaurant, gaan we naar wederom een souk. Deze authentieke traditionele markt, een van de grootste soeks van Marokko, biedt meer dan 6.000 winkels verspreid over 13 hectare in het centrum van Agadir. Souk El Had trekt massa's inwoners en reizigers naar de schat aan kruiden, fruit, meubels en kleding. Hier kun je arganolie van klasse A kopen, onderhandelen bij het kopen van fijne lederwaren en genieten van de beste Marokkaanse muntthee in de stad. We worden afgezet bij de poort en druipen af achter de shoppende dames aan.......Gangetje in en gangetje uit, lopen we door de hele grote oppervlakte met alles. Onderweg wordt er natuurlijk van alles gekocht. Sil is een tas rijker met een kameel erop en ik ga op de fot met een hele oude bedelaar. Ook biedt er een man 1000 kamelen voor Sil, de slijmbal. Als ik het goedkeur, krabbelt hij vlug terug. Ook krijg ik het aan de stok met een waterman, die mij bezig ziet met mijn fototoestel en geld wil zien voor de gemaakte foto. Na een woordenwisseling geef ik hem 2 Dirham en ben er klaar mee. Hij wil meer, maar daar trap ik niet in. De foto is trouwens mislukt…. Na 1,5 uur is het tijd om naar de taxibusjes te gaan. Hier horen we van Herman dat Eddie naar het ziekenhuis is gebracht met een stekende pijn in zijn maag. We horen later meer. Herman gaat nu ook naar het ziekenhuis en laat ons over aan zijn assistent. We moeten naar de boulevard om iets te eten en te flaneren langs het strand. Maar als we de dubbelbaanse weg oprijden die de stad uit voert, blijkt dat de hulpsheriff niet zit op te letten. De chauffeur wordt toegeroepen en stop op de grote weg om te kijken wat er aan de hand is. Dat is nog een gedoe, aangezien niemand fatsoenlijk Frans spreekt. Onze Belgische medereiziger wordt erbij gehaald vanuit het andere busje en gaat mee voorop. Komt het toch goed. We eten bij Lebenese Restaurant een mixed grille voor 4 personen en een ijsje bij de buren. Later wandelen we over het strand om bij een arme vrouw 2 pajero's te scoren voor 10 euro. Tijd om te gaan. Terug op ons honk gaan we zwemmen en vanavond spelen we Scibo. We heb gevierd dat we een nieuwe voorraad hebben….

Vrijdag, 8-11-2024 bewolkt, 34 graden Vandaag een dagje niksen, het dagboek en polarsteps bijwerken. Vanaf hier gaan we weer terug de bergen in en dan geen strand meer, dus nu nog even van genieten. Vanavond hebben we diner dansant. Voor ons treed Kate op en na een licht begin en enkele flessen wijn, komen de danspasjes tevoorschijn. Een leuke avond en na deze gymnastiek voor oudere, allemaal moe het nestje in.

Zaterdag, 9-11-2024 bewolkt, 35 graden Vandaag is onze laatste dag aan de directe kust. Hier moeten we van profiteren. We slapen eerst goed uit na de disco avond. Wel slecht geslapen door de benauwde temperatuur.Dan liggen we de hele middag op het strand. Sommige momenten zelfs alleen aan de binnenkant van de oogleden. Op de camping is het een drukte van belang. Ook hier worden er op diverse campers Marokkaanse panorama's geschilderd. Ook wederom diverse oude schades weg gespoten, tot een complete motorkap, dakdelen en linkse koplamphoek toe. Ook Eddie is weer terug na enkele dagen ziekenhuis i.v.m. een gal afsluiting en leverontsteking.

Zondag, 10-11-2024 Onbewolkt, 30 graden, 4674 km Vandaag weer een reisdag We legen alle watertanks en vullen de schoonwatertank weer met vers water Dan is het richting de RN1 naar het noorden. Het is een erg leuke route met het begin langs de kust, om dan weer via haarspeldbochten de bergen in te krullen. Op vele plekken even stoppen voor een prachtig uitzicht en soms een koffie auto bij de hand. Enkele km's na Assaka, gaat het weer westelijk naar de kust. Bij het plaatsje Plage 'd Imsuane strijken we neer om onze lunch te gebruiken. De stad staat bekend om zijn meer dan gunstige omstandigheden voor boardsporten, voornamelijksurfen, bodyboarden enlongboarden. Het dorp omvat inderdaad tweeplekken: hetrif(voornamelijk bezocht door shortboarders en bodyboarders) dat wordt gekenmerkt door een hollegolf die in de winter een hoogte van 5 tot 6mkan bereiken, en debaai (paradijs voor longboarders) omdat de golf vlak is en vindt plaats over een lengte van ruim 800 meter. We bestellen ons eten en zo'n uur en drie kwartier later zitten we dit weg te werken. Welcome to Marokko.Het gaat verder en net buiten het stadje stuiten we op een kudde dromedarissen.We gaan weer terug naar hoofdweg RN1, om de weg naar het noorden weer op te pakken. We zien hier veel Argan-olie velden, waar ook op diverse plekken geiten in de bomen zitten om blaadjes of vruchten op te eten. Op deze drukke route staan ook weer veel politie controles en hebben ze ook een slachtoffer uit onze kudde te pakken. Voor 150 Dirham oftewel 15 euries is de les weer geleerd. Ons plekje vanavond is een open plek met weinig schaduw, maar wel een heel prettig zwembad en dat is bij een temperatuur van ruim 30 graden wel prettig. Na de plaatsing even een duik in het koele water, voordat we een natte briefing hebben. Het natte gedeelte duurt gelukkig langer als het mondelinge stuk. Daarna wat voor jezelf doen, met op de achtergrond iemand die een Spaanse gitaar kan bedienen en onder een hele mooie sterrenhemel de avond rustig ten einde komt.......Maandag, 11-11-2024zonnig, onbewolkt, 24 graden Vandaag staan er om 9.30 uur 5 taxi busjes klaar om ons naar de stad te brengen. Lange tijd stond de stad bekend onder haar Portugese naamMogador, dat waarschijnlijk een verbastering van het Berberse woordAmegdul (ṣ-Ṣwiṛa betekent in het Arabischommuring). Toen de stad in de18e eeuw herbouwd werd, kreeg deze de bijnaam "Es-Saouira" wat mooi ontworpen betekent. In het Berbers wordt de stadTassort genoemd dat "kleine fort" betekent.

We worden los gelaten en zijn vrij tot 15.00 uur. Eerst maar eens naar een bank om wat geld te scoren. Dit valt nog niet mee, aangezien we bij 2 ATM's nul op rekest krijgen en binnen bij een bank ook niet kunnen scoren. Bij de 2e bank, een BMCI, hebben we wel prijs. We willen vandaag niet winkelen, maar lopen de medina binnen voor een kop koffie. Wat dom...... natuurlijk kunnen de vrouwen het niet laten. We krijgen uiteindelijk wel onze koffie. Jannie wordt voor straf opgesloten op de wc en Hans en Claske hadden gisteren hun trouwdag. We ontvluchten de medina en gaan naar de haven. Hier wordt alle gevangen vis schoon gemaakt en verkocht of ter plekke klaar gemaakt. We gaan bijna over onze nek van de vis lucht en ontvluchten deze gore en drukke plek. Via de stadsmuur, komen we bij de synagoge. De Simon Attias-synagoge is een voormalige Joodse synagoge, gelegen in Essaouira, voorheen bekend als Mogador, in Marrakesh-Safi, Marokko. Het is ook bekend als de Bet Ha-Knesset Simon Attias, M'sod Attias en Shaarei T'filah . De synagoge werd gebouwd in 1882. De voormalige synagoge is opgenomen als onderdeel van Bayt Dakira, een Joods museum. We gaan daarna eerst wat eten, maar ik maak eerst een tijds deal, aangezien we vaak veel te lang moeten wachten. Natuurlijk moeten we weer door de medina om buiten te komen, wat erg jammer is. We zijn een tafelkleed rijker....... Om 3 uur staan we weer bij de taxi standplaatsen, waar je ook een man met kar kunt huren om je koffers weg te laten brengen, want auto's mogen niet binnen de kashba muren komen. Sommige liggen in hun bak te slapen. Als ik er eentje 10 meter wegrol komt er niet eens een reactie uit de bak.....Het was vanmorgen koud en iedereen had extra kleren aan. We zijn verwend met temperaturen boven de 30 graden, maar nu is het weer 26 graden. Terug bij de camping eerst weer wat afkoelen. Als we terugkomen van het zwemmen en langs de camper van Michael en Marjan lopen, komt de vraag of we een borreltje doen...... domme vraag aan 2 Brabanders, natuurlijk doen we dat....... Het clubje van 4 wordt 6..... wordt 9....... wordt 11...... wordt weer in heel korte tijd 6. Zeer toevallig zijn deze 6 personen allemaal uit Brabant afkomstig en erg loslippig..... en blijven zitten tot het tijd wordt voor een rustiger tijdstip....... voor de rest van de camping.....